Newcastle

Uitgeslapen en dan op weg richting ‘t centraal station om op een trein richting Newcastle te springen. In deze 2e oudste nederzetting van Australië woont Basia, een vriendin uit Miami. Op de trein viel me op hoe leeg Australië wel niet is: bossen, meren, vlaktes, ... en nergens een huis ofzo te bekennen. Bizar, maar wel mooie zichten! Wat leuk was in de trein, was dat de rugleuning heen en weer kon geschoven worden zodat je kon kiezen in welke richting je zit. Drie (lange) uren en ettelijke pagina’s in “Julie&Julia” later was ik in Newcastle en ik moet zeggen: ik was ontgoocheld! Ze noemen het een stad, maar het is eigenlijk maar een triestig dorp. Niet veel interessants te zien of te beleven, behalve dan de prachtige kust (en dat was al genoeg voor mij ;-).

‘s Avonds ben ik met Basia en Ashley, een housemate uit New Mexico, een heeeeele lekker burger gaan eten en dan de ferry richting Stockton genomen, een dorpje aan de andere kant van de baai. Heel bizar was dat de vissen daar ‘s nachts voortdurend omhoog springen uit het water.. In Stockton zijn we in een pub beland waar we naar de overwinning gekeken hebben van Basia’s favoriete rugby team. Die Australiërs zijn echte mannen: beeld je in: American football maar zonder de bescherming. Hier dragen ze geen helm, geen kniebeschermers, geen nada! En nog een leuke sport ook eigenlijk!