Outback

Ok, ik ben vreselijk lui geweest en ik ga ook lui blijven door een kort bericht te typen. Wat valt er te zeggen over de Outback.. ‘t Is er warm en vochtig, een geweldige combinatie! Het zit er vol met vliegen die erop uit zijn elke opening in uw gezicht te verkennen. Ook muggen fladderen hier jolig rond, op zoek naar het zoetste bloed en het kan natuurlijk niet anders dat ze op da van mij uit zijn; you can’t find it sweeter :-) We hebben in een paar motels/hostels/campgrounds overnacht en vooral heel veel op de bus gezeten en duizenden kilometers afgelegd. Een paar spectaculaire highlights: de ongelooflijke sterrenhemel, zoiets heb ik nog nooit gezien! En te zeggen dat wij dat ook zouden kunnen zien als we overal het licht zouden uitdoen... De fauna en flora zijn hier ook compleet anders dan thuis; de honderden motten die  mee willen douchen en ik -oh dierenvriend die ik ben- keer op keer probeerde te redden van een verdrinkingsdood. I swear, sommige waren echte kamikazes!! De übergroene tree frogs die plots uit het toilet klauteren, de scorpioen die hallo kwam zeggen in de pompbak toen ik mijn tanden wou poetsen (en ik daarna ook geniepig gepest heb met een doekje opdat hij wat zou steken, very fun to see!), de giftige redback spider die zich verstopte in een van de douches, de semi-wilde kangoeroes in de campgrounds die je kon voederen, de python die de tour guide gevangen had, ... Wat sightseeing betreft, vooral veel stenen: Uluru (Ayers Rock), Kata Tjuta (The Olgas), King’s Canyon, Devil’s Marbles, ... Veel gewandeld, veel gedronken (water dan, want ‘t was soms afzien) en veel gelachen met mijn nieuwe vriendjes, het koppel Amanda en Steve (‘t eerste wat ik tegen hem zei, was “my god, you sound just like Robbie Williams”, en wat blijkt, hij komt uit hetzelfde dorp! :-) en dan hun Schotse vriendin, Denise, die een even zot konijn als ik is. Needless to say, we lachen heel wat af!!

Het lachen is mij echter snel vergaan toen we voor een gezellige plons in een thermal pool (lekker warm water) gingen in de buurt van Katherine. Ik wou mijn flipflops afspoelen en ik schuif uit op de aluminium trap, val met kleren en al het water in, tijdens mijn val sla ik met mijn hiel tegen de onderkant van dat aluminium ding, resultaat: een volledig opengehaalde hiel. Heel veel bloed, en vooral irritante japanners in het water wiens grootste zorg was “did u drop camera?” (gelukkig niet trouwens). Na een flauw ontsmettingsdoekje uit de first aid kit en dan een miezerig voetbadje in het “hospitaal” van Katherine (waar Cadel Evans is opgegroeid), en vooral, na NEGEN uur wachten in da crappy ziekenhuis, hebben ze mij naar huis gestuurd met 3 draadjes. Om 5u ‘s nachts dan weer in het kamp gearriveerd, 2 uur “geslapen” in een snikhete tent, op (letterlijk: matras erop gelegd) de keukentafel dan nog eens in slaap gevallen tot de dagtrippers van het vroege ochtenduur terug waren voor lunch, en dan weer de bus op richting Darwin. Daags nadien zijn de anderen vertrokken voor de 3 laatste dagen van de toer en heb ik mijn eigen uitstapje gemaakt in Darwin: het ziekenhuis, jawel! Na zo’n anderhalf uur op de bus gezeten te hebben, heeft mijn zieligheid mij meteen doorgelaten naar de Xray room en mocht ik een uurtje later ook bij dokter! Blijkbaar was mijn wonde goed ontstoken want ze hebben mij volgepropt met antibiotica en die lijken nu te werken want ik kan -hoerahoera- weer stappen. In Darwin vooral veel geslapen, tv gekeken en rondgepikkeld. Vandaag is het Australia Day dus er zouden wa festiviteiten moeten zijn, helaas nog niets van gemerkt (buiten heel veel aussie flags). Vanavond komen mijn 3 buddies ook terug, dus gedaan met de verveling! Dan nog 1 dagje Darwin/Australia en de 28e, ‘s middags, vertrek ik richting luchthaven voor een hopelijk vlotte vlucht richting Singapore.